Nieosowiały

Omdlewam prawie, gdym takim spojrzeniem obdarzon...

Znowu się spotkaliśmy.

W bezmiar

Rozkwitanie

Zwierciadło chwili

Zwierciadło chwili
 

Ono rozprasza dzień,
Ukazuje ludziom odbicie odarte z pozorów,
Odbiera ludziom możliwość rozrywki,
Twarde jak kamień,
Nieforemny kamień,
Kamień ruchu i widoku,
I błyszczy tak silnie, że zniekształca każdą zbroję i każdą maskę,
Rzecz w rękę wzięta nie raczy przybrać formy tej ręki,
Rzecz zrozumiana przestaje istnieć,
Ptak zmieszał się z wiatrem,
Niebo ze swoją prawdą, człowiek ze swoją rzeczywistością.

Paul Éluard
przełożył Adam Ważyk

Jemy teraz

Idźcie sobie w takim razie.

Dobra.

Nierogacizna

Się ma nos, to się wietrzy.

 

Chwościk - wiadomo, w odpowiednim kierunku. Zrozumiałe.

Proszę, nie patrz tak tęsknie, bo zacznę się skradać. Do Ciebie. Ochota coraz większa...

Pasiaste kurczątka rozpierzchają się w okamgnieniu (kiedyś: "oka mgnieniu").

Chciałoby się rzec: "lekce sobie ważą".

Bo wiosna.